در سپيده دم خيال

كوكب ولايت

daybreak — Wed, 28 Oct 2009 06:17:18 GMT

خوش، آنکه دل به یاد تو رشک چمن شود

زلفت سمن، بهار خطت یاسمن شود

ریزم ز بس به یاد عقیق لبت سرشک

دامن ز کاوش مژه، کان ِیمن شود

جز پرده های دیده یعقوب، باب نیست

پیراهنی که محرم آن گلبدن شود

جز چشم آشنا نتواند سفید شد

در کشوری که یوسف ما را وطن شود

باشد همان به رهگذرت ای نسیم مصر

چشمم اگر سفیدتر از پیرهن شود

خیزد چو گرد شور قیامت ز رهگذر

روزی که ترک غمزه او راهزن شود

در دل نهفته عشق بتان را گذاشتیم

این باده ریختیم به خم تا کهن شود

هر دل که زخمی صف مژگان یار شد

چون شانه محرم سر زلف سخن شود

ساقی به جرعه ریز می پَرتکال را

تا این سفال کهنه بهار ختن شود

نگذاشت دست حادثه در باغ روزگار

شاخی که آشیانه مرغ چمن شود

خواهم تن شکسته سپارم به ارض طوس

گردد چو خاک، خاک ِ در ِ بوالحسن^(ع) شود

جان جهان، امام امم، معدن کرم

کز فیض خلق او همه عالم ختن شود

شاها توئی که خسرو خاور غلام تست

نبود روا که تیره مرا انجمن شود

مگذار بیش ازین ز سپهر ستم مدار

جانِ من خسته اسیر محن شود

گردد اگر مدیح نگار تو خامه ام

هر نقطه ای به صفحه غزال ختن شود

آن را که شوق کعبه کویت زجا برد

هر قطره ای در آبله، درّعدن شود

فردا دهم به طره حورانش ارمغان

گردی اگر ز کوی تو عطر کفن شود

نو کرده ام به نام تو دیوان عشق را

تا حشر نام من نتواند کهن شود

آن گاه كه درهاى آسمان گشوده شد و پرتوى از نور رخشان امامت بر زمين تابيد، مژده اى شادي بخش، دلهاى زمينيان را فراگرفت و تاريكناى سلطه گرى و هواپرستى، با زايش رهبرى ربّانى و رهاننده، به رسوايى افتاد.

يازدهم ذى القعده سال 148 هجرى كه امام رئوف ما زاده شد، و على بن موسى الرض ^ا(ع) به عنوان سرچشمه اى از نيكى و مهربانى و هدايت رخ نمود، پناهگاهى پديد آمد كه خدا پرستان را در خود گرد آورد.

زاد روز آن رهبر هشتمين بر شيفتگان حضرتش خجسته باد.

سپيده

daybreak — Fri, 09 Oct 2009 00:04:18 GMT

نسيم ِ نور ز اقضاي شب وزيد بيا

شب گلايه با شام دگر کشيد بيا

به روي چشمه شب زنبق سپيده شکفت

ستاره پر زد و از آسمان پريد بيا

گلاب سرخْ سجر ريخت روي تربت خاک

پرنده قفس نور پر کشيد بيا

که زندگي بسرائيم در کجاوه باد

که پنجره بگشائيم بر ِ اميد بيا

من اشک رهگذر کوچه هاي مهتابم

که قطره قطره به شنزار شب چکيد بيا

گل ِ شگفتِ دو چشمت برنگ بخت من است

به خون سرمه نگاهت مگر طپيد بيا

کفم چو ديد به اندوه گفت کولي ِ راه

سپيد‌ه گام تو بر انتها رسيد بيا

روح آفرينش

daybreak — Fri, 07 Aug 2009 00:39:18 GMT

نشسته ام سر راهت بيا بيا گل نرگس

در آرزوي نگاهت بيا بيا گل نرگس

كه تا مگر نگرم روي دلرباي تو را

هماره چشم به راهم بيا بيا گل نرگس

شـایـد آن روز که " ســهـراب" نوشـت :

تـا شقـایق هست زنـدگـی بایـد کــرد ...

خـبـری از دل پـر درد گــل یـاس نـداشــت.

بایـد اینـطـور می نـوشــت :

هر گلـی هسـت ...

چــه شـقــا یــق چــه گــل پـیـچــک و یــاس

تــا نیــایــد مهدی موعود ^(عج)

زنـدگـی دشـــوار اســـت.

ميلاد با سعادت يگانه منجي عالم بشريت ، روح آفرينش

حضرت ولي عصر^(عج)

مبارك باد

عطر فردوس

daybreak — Sun, 26 Jul 2009 02:35:18 GMT

عطر نفس بقیت الله آمد

با جلوه ی سجاد^(ع)و ابا الفضل^(ع) و حسین^(ع)

یک ماه و سه خورشید در این ماه آمد

بوي گلهاي بهشتي ز فضا مي آيد

عطر فردوس هم آغوش صبا مي آيد

نوگل مصطفوي^(ص)، زينت باغ علوي

مظهر پنج تن آل عبا مي آيد

امام سجاد علیه‌السلام فرمود:

در این دنیا سرور مردم، "سخاوتمندان" هستند؛ ولی در قیامت سیّد و سرور مردم، "پرهیزکاران" خواهند بود.

ای صبر و قرار بی قراران، عباس^(ع)!

امّید دل امیدواران،عباس^(ع)!

دانی که گر از عطش بمیرم

یک قطره ز دیگری نگیرم

ساغر نزنم ز دست هر کس

من دست تو می شناسم و بس

روزی من از خزانه توست

دل، سائل آستانه توست

امشب ز تو بار عام خواهم

دیدار تو و امام خواهم

ميلاد مسعود شفیع المذنبین، حامی دین،

امام حسین بن علی^{(ع )}

حضرت ابوالفضل العباس^(ع)

سيدالساجدين حضرت امام زين العابدين ^(ع)

بر مسلمين جهان مبارك باد

روزنۀ امید

daybreak — Thu, 16 Jul 2009 00:45:18 GMT

آيا كسى هست كه با من هم ناله شود؟
آيا كسى هست كه من اشكهايم را با گريه‏هايش پيوند بزنم؟
آيا شعله هيچ چشمى همزبان اشكهاى من خواهد شد؟
آيا مويه‏هاى من در اين برهوت غربت، طنين همراهى خواهد يافت؟
كجاست كشتزار حسرتى كه من به اشك چشم، آبيارى‏اش كنم؟
كجاست دلِ شكسته‏اى ؟
كجاست ناله خسته‏اى ؟
كجاست چشم شوره بسته‏اى كه من با ضجه ها و مويه‏هايم به همدلى‏اش برخيزم؟

ای گل نرجس (س)!

ای یوسف زهرا (س)!

آيا بالاخره راهى به سوى تو هست؟
آيا ديدار تو ممكن است؟
آيا زيارت تو ميسر است؟
آيا ملاقات تو شدنى است؟
آيا اين مسير عمر، در نقطه ای به تو پيوند مى‏خورد؟
آيا از اين همه درهاى بسته، روزنى به سوى تو هست؟
آيا از اين همه لحظه، يكى به حضور تو متبرك مى‏شود؟

كى به چشمه سار وجود تو مى‏توان رسيد؟
كى از زلال خوشگوار حضور تو مى‏توان نوشيد؟
چه طولانى شد اين عطش!
چه طاقت سوز شد اين تشنگى!
كى مى‏شود صبحگاهان ، ناشتاى چشمهايمان را به نگاه تو بگشاييم؟
كى مى‏شود شامگاهان ، تصوير تو را به قاب خوابهايمان ببريم؟
كى مى‏شود شب و روزمان در فضاى ظهور تو بگذرد؟
كى مى‏شود عطر حضور تو در شامه وجودمان بپيچد؟
كى مى‏شود صداى گامهاى آمدنت در گوش هستى طنين بيندازد؟

بالاخره روزی مسير عمر، در نقطه ای به تو پيوند خواهد ‏خورد و از اين همه درهاى بسته، روزنى به سوى تو گشوده خواهد شد !
و از اين همه لحظه، يكى به حضور تو متبرك خواهد گشت !

تو آمدنى هستى و روى تو ديدنى است و جمالت به تماشا نشستنی .

تا آن روز منتظریم .....

مولود کعبه

daybreak — Mon, 06 Jul 2009 01:33:18 GMT

فارغ از هر دو جهانم به گل روی علی ^(ع)

از خم دوست جوانم به خم موی علی ^(ع)

***

ولادت مولود کعبه ، مظهر عدالت حضرت علی^(ع)

بر همگان

روز پدر

بر پدران گذشته ، حال و آینده

مبارک باد

وظایف حاکم از نظر حضرت علي علیه السلام

daybreak — Mon, 29 Jun 2009 02:15:18 GMT

فرازهایی از سخنان امیرالمومنین حضرت علی (ع)

در سپردن فرمانداری مصر

به مالک اشتر نخعی

سعادت هر دو جهان به گرو رضای خداوند است ؛ آنچنان که بی خشنودی خدا ، هیچ طاعت پسندیده و مقبول نخواهد افتاد.

فرماندار باید دیو هوس و مشتهیات خود را همچون پارسایان پیوسته به زنجیر زهد و عبادت مقهور و محبوس دارد ، زیرا عفریت نفس آتشی است خاموش نشدنی و فروزان . اگر دمی انسان را غفلت زده ببیند ، ناگهان دوزخ آسا شعله ور گردد و خرمن سعادت و حیات او را خاکستر کند.

همچون تاجداران بیدادگر ، آگاه باش که در تاریخ روزگار نام تو در صفحه بیدادگران به ننگ نگاشته نیاید.

ای مالک ! برای روزگار سختی چه ذخیره ای بهتر از نیکوکاری می توانی گذارد ؟
آیا کدام پس از انداز از عدل و داد برای ملوک و حکمرانها پر بها تر تواند بود ؟ پس بر غضب و شهوت خویش مقتدر باش و از آنچه بر تو حلال نیست سخت بپرهیز.
مالکا ! انصاف و عدل سر لوحه برنامه حکومت است.

می دانی که محبوبترین صفتها برای زمام دار چیست ؟
آن که همواره در زندگی میانه رو و متوسط باشد و عدلش مانند ابر رحمت سراسر کشور را در سایه گیرد و با جدیت تمام بکوشد که زیر دستانش را راضی و خشنود سازد.

دانی که نفس پرهیزگار کدام است ؟ آنکه در تمام حوادث زندگی سخت بر هوس خویش پای گذارد و داوری کاملاً بی طرف و میانه رو باشد .

ای مالک مهربان باش و رعیت را با چشمی پر عاطفه و سینه ای لبریز از محبت بنگر .
زنهار نکند ای چوپان که در جامه شبانی ، گرگی خونخوار باشی و در لابلای پنجه های لطیف چنگال های دلخراش و جانفرسا پنهان داری !
الا ای فرمانفرما ! فرمانبران تو از دو صنف بیرون نیستند : یا مسلمانند که با تو یک کیش و یک دین دارند و یا پیرو مذاهب بیگانه که با تو همنوع و همجنسند.
ای بشر ! آنها هم بشرند . همچنان که تو را در زندگی لغزشی در پیش است ، آنها نیز بدون لغزش نخواهند بود . پس باید با آن دیده در آنان بنگری که توقع داری خداوند در تو بنگرد.
ای مالک ! از لغزش هر لغزشکار که بخشیدی پشیمان مباش و هر که را به عقوبت کشیدی شادی مکن .

هر چه میدان را فراخ می بینی ، جولان مده و هر چه از دست توانایت برآید شتاب مکن .
هرگز به پشتیبانی مقام خلافت ، سروری خود را بر دیگران تحمیل مکن. اگر چنین گویی و چنان کنی آینه قلبت زنگ آلود و تاریک می شود و روح دینداری و تقوای تو پست می گردد ، از خدا بدور می افتی هر چه با بنده نزدیک باشی .
یاد خدا خاطر را روشن کند و چراغ خرد برافروزد و اشتعال هوس و غضب را فرو نشاند.

هر آن امری که از ما فوق خود می شنوی ، با امر خدا بسنج . چنانچه خداوند تو را از آن عمل نهی می کند ، زنهار !فرمان خالق را در راه هوس مخلوق قربانی مکن .
هرگز مگو که من مامورم و معذور ، هرگز مگو که به من دستور داده اند و باید کورکورانه اطاعت کنم . هرگز طمع مدار که تو را کورکورانه اطاعت کنند .

دادگاه خانه ملت است و قانون حق عموم.
در مقابل قرآن خویشاوندی و علاقه خصوصی هرگز موقعیت و احترام نخواهد داشت .

اسلام منادی آزادی و مساوات است و عموم مسلمانان باید از این ندای آسمانی برخوردار گردند.

ای پسر حارث! اگر چنین نکنی و همگان را با نظر مساوی ننگری ، بر بندگان خدا ظلم کرده ای و خداوند توانا را به دشمنی خویش برانگیخته ای . آری هر کس ستم کند ، دشمن خدا خواهد بود . دشمنی با خدا کار آسانی نیست . وای بر آنکس که آفریدگار کائنات بر خصومتش اراده کند ، چه زود که دست حق بر زمینش زند و عاقبتش را در دو جهان تباه کند .
ای پسر حارث ! خدای خود را غافل مپندار که او همیشه در کمین ستمکاران است . فریاد بندگان را به دقت گوش کند و کوچکترین مظلمه را از بزرگترین کسان صرفنظر نفرماید .

ای مالک ! اکنون که پای بر مسند فرمانداری گذاشته ای ، خواه ناخواه باید اغراض شخصی و هدفهای خصوصی را ترک گویی .

پناه بر خدا !
اگر اندکی در زندگانی حکمرانی نظر شخصی و خصوصی تو راه یابد. اینجاست که خداوند قهار دست توانای خود را به نام دفاع از حقوق جامعه بر فرق تو می کوبد ، آنچنان که دیگر نتوانی سر از جیب مذلّت و تیره بختی بر افرازی!
آنچنان که ملت برای توست ، تو نیز برای ملت باش . از آنِ مردم باش تا مردم از آنِ تو باشند.

ای مالک!
از خشم ملت بترس که نمونه ای از خشم خداوند قهار است .
همیشه مقربان و نزدیکان خود را فدای مصلحت عموم کن ، زیرا ویژگان هر چه از تو برنجند هرگز با رنجش توده قابل مقایسه نیست.
ای مالک !
با تمام وسائلی که در اختیار داری و با منتهای نیرویی که در جان توست ، به جلب رضایت عموم و خرسندی جامعه بکوش ؛ زیرا که اکثریت نگهبان مملکت و حصار کشور است .
همیشه با توده باش ، با شادی آنان شاد شو و در اندوهشان شرکت کن .

ای مالک !
از آن قوانین و آدابی که گذشتگان اسلام از خود بازگذاشته اند ، سر باز مزن ؛ و رعیت را هرگز در پیروی و تقلید از عادات پسندیده باز مدار.
از مجامع عمومی جلوگیری مکن ، زیرا این اجتماعات ملت را به وحدت کلمه نزدیک می کند و عظمت اتفاق و اتحاد را در چشم توده جلوه گر می سازد.

گره از کار رعیت بگشا و اختلافات توده را با احتیاطی هر چه تمامتر که شایسته احترام حق عمومی است حل و فصل کن .

ای مالک !
به هر چیز که وعده کردی ، در موعد مقرر وفا کن . زیرا خداوند خلف وعده را سخت دشمن می دارد، آنجا که در قرآن مجید می فرماید: « اینکه بگویید و نکنید ، سخت خدا را به خشم می آورد . »

ای آنکه از خداوند رازپوشی طمع داری تا پرده از اسرارت فرو نیندازد ، پرده از اسرار مردم فرو نینداز. پس آنچنان که نقایص خود را می پوشانی ، نقایص دیگران را نیز بپوشان .

ای مالک !
از ریختن خون های ناحق سخت بر حذر باش .

هیچ ستمی به قدر خونی که به ناحق بر خاک ریخته شود، در نزد خدا بزرگ و خشم آور نیست . در روز رستاخیز نخستین محاکمه ای که در محضر عدل الهی پیش می آید موضوع خونهایی است ک بر زمین ریخته شده است.

در قرآن مجید می فرماید: « هر کس که انسان بیگناهی را بکشد ، آنچنان است که عموم فرزندان آدم را کشته باشد . »

مبادا که سطوت حکومت و عظمت مقام ، تو را بر آن دارد که خونی را بدون جرم بر خاک بریزی و زنده بیگناه را از مَرکَب حیات فرواندازی. دولت اسلام موظف است که خون بیگناهان را از خونریزان باز ستاند. هر چند مقتول شمشیر ظلم تو پست و ناچیز باشد ، ما تو را به قصاص آن خون خواهیم کشت ، و خداوند به روز محشر از تو در کمال غضب مواخذه و باز پرسی خواهد کرد .

عنان خشم را محکم نگاهدار که باید بگویم اگر بر کسی به هنگام غضب مشت بکوبی و بدین وسیله روزگارش را به پایان آوری ، با آنکه عمل قتل مسبوق به تصمیم تو نبود ، در دادگاه ما محکوم به اعدام خواهی بود . زیرا به نظر من ، مشت زدن ، همین که از یک تجاوز کند ، شمشیر زدن نام دارد.
شما ای حکومت ها چه گمان می کنید ؟

آن شمشیر که بر کمرتان بستیم و آن کرسی که به افتخار به شما گذاشتیم ، برای آن نیست که خون مردم بریزید و از دسترنج بیچارگان بخورید.

تبادل افکار را ، در صورتی که از مغزهای بزرگ و قلب های پاک تراوش کند ، در حل امور کشور تاثیری به سزاست ؛ ولی نخست باید آن را سنجید ، آنگاه از مملکت سخن راند.

ای مالک! از آن وزیر سخت بترس که با رای تیره درباری را ویران کرده است و اکنون تیشه برداشته می خواهد بنیان حکومت تو را ویران سازد. بترس که او حکومتی را برباد داده بار دیگر بر پریشانی حکومتی دیگر میان بسته است.
تو می توانی در میان خردمندان قوم وزیرانی کارآزموده و لایق انتخاب کنی که دامنشان از خون شهیدان بی گناه پاک است و دست پرهیزگار و نجیبشان به مال مستمندان دراز نشده . باید وزیران تو از آن کسان تشکیل شوند که نه ستم کرده اند و نه ستمگر را به دست و زبان ، کمک و یاری داده اند.

تا می توانی با دانشمندان و علمای پاکدامن معاشر باش و از حکمت حکمای کشور خویش به حد کافی استفاده کن .

دانشمندان و ارباب حکمت تو را در تحکیم مبانی مملکت کمک کنند ، و با نیروی فضیلت و کمال ،اختلاف مردم را رفع و پریشانیها را به یک جای گرد آورند . علما برای تو از حکام پیشین و امم گذشته داستانها گویند و تو خوب می توانی از آن افسانه ها درس کشورداری بیاموزی و رموز حکمرانی و سلطنت تحصیل کنی .

تاریخ بدان جهت خواندنی و عزیز است که از پیشینیان سخن گوید ، معایب ایشان را آشکار کند و فضائل آنها را تقریر نماید.

حکومت ما معتقد است که کشور هرگز خراب نشود ، مگر آنکه کشورداران با دست جور تیشه برداشته کاخ سعادت ملت را بر سر تهی مغز خویش ویران کنند.

ضربان بهار

daybreak — Fri, 05 Jun 2009 03:44:18 GMT

بوده دل بیقرار، یكسره چشم انتظار

تا كه ببیند تو را، ای ضربان بهار!

غایب سبز صبور! چشم تو، یك چشمه نور

لذت یك دم حضور، كرده مرا بی قرار

نبض زمان، دست توست! جمله جهان، مست توست

لب به سخن باز كن، ای صنم گلعذار!

سبز خرامان تویی! باد گل افشان تویی!

پرده غیبت بدر، از سر رحمت بیا

سوگنامه محبوبه خدا

daybreak — Thu, 28 May 2009 00:55:18 GMT

فراق فاطمه، تنها علي ^(ع) را داغدار نکرده است ، چشم فضيلت در اين مصيبت عظمي مي گريد ، آه از نهاد حق برمي خيزد و کوه غم بر دوش امت رسول ^(ص) سنگيني مي کند .

و مدينه انس گرفته به اين محبوبه خدا چگونه است؟

يک طرف ، دل شکسته حسين^(ع) و زينب^(س) و حسن^(ع)
يک طرف علي^(ع) ز رحلت تو سوگوار
رفتي اي قرار دل !
اي که پر کشيده اي به سدره حضور و بارگاه نور
خانه تو مانده است
با چهار کودک يتيم و يک علي^(ع) در انتظار ...

چگونه باور کردني است، آن همه جفا بر آل مصطفی^(ص)؟
و آن بي حرمتي به حريم فاطمه^(س)؟

مودت ذي القربي سفارش پيامبر و مزد رسالت بود .
چه زود ، صاحبان هوس بر اسب فتنه سوار شدند و ميراث نبوي را غارت کردند ، و وديعه رسول را آزردند!

بعد از آن همه شهيد
بعد از آن همه سفارش اکيد
آن همه حديث و آيه، وعده و وعيد
اينک اهل بيت ، مانده در کنار
بنگر اين جفا به جاي آن وفا
بنگر اين ستم به جاي آن صفا
چهره زمانه گشته شرمسار
شيعيان راستين فاطمه، دل شکسته، داغدار و چشم هاي اشکبار...

موج فتنه ها و کينه ها فرا گرفته باز هم ، دامن مدينه و حجاز را .

اهل بيت در ميان موج هاي سهمگين ، يك سفينه اند، ثابت و نجات بخش و استوار
مايه اميد و رشته قرار
ليکن اين سفينه نجات هم شکسته است
دست و بازوي امير عشق بسته است
چشم روزگار، مانده همچنان در انتظار
اين دل شکسته، پاي خسته، بي شکيب مانده بي قرار

و ...

سوگنامه بانوي ملکوتی را نهايتي نيست.
کتاب غم و غربت زهرا^(س) تا ابديت و تا دامنه محشر گشوده است، تا درس هاي ناگفته و ناشنوده اين مکتب ، به گوش همگان برسد.

پايان غم فاطمه ^(س)، صبح قيامت است و عرصات داوري خدا.

یاس کبود

daybreak — Fri, 08 May 2009 01:51:18 GMT

السلام علیک ایتها الصدیقة الشهیدة

حضرت حیدر^(ع) به نام فاطمه^(س) حساس بود

خلقت از روز ازل مجنون عطر یاس بود

ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه^(س)گردنت را می شکست آنجا اگر عباس^(ع) بود

سلام بر تو ای بزرگوارترین بانوي آسمانی!

نخلهاي خاک آلود فدک هنوز از ستمي که بر تو روا داشتند، مي گريند .
زندگي تو گواه مظلوميت همه دودمان هابيل است، همچنانکه وجود تو گواه قدس و عصمت خدا بر زمينيان بود...

تازيانه اي که بر پيکر نازنين تو فرو کوفتند، تبري بود که بندگان بت به انتقام نابودي اصنام بر پيکر توحيد ابراهيم^(ع) فرود آوردند .
هماره شرمسار باد دستي که بر گونۀ تو سيلي زد.
دريغا !
دل اگر در غم تو پاره شود شگفت نيست ، چرا که شکستن پهلوي تو عظيم تر از شکستن ديوار کعبه بود ، و چون قامت استوار تو را به ستم بر خاک نشاندند دين از پاي افتاد...

با تمام دل بر تو مي گرييم که نماد بهين بودي و وديعۀ رحمت خدا بر آدميان .
و چون ترا شهید نمودند انسانيت بي مادر شد و خون هابيل از رگ حيات هر انسان در گسترۀ تاريخ از نو جوشيد و داغ مظلوميت ، زخمي شد بر جبين زندگي مؤمنان .

حيات پژمرد و اوراق قرآن به تطاول طوفان پراکند ، و علي^(ع)تنها ماند ... و بشريت در گرداب فاجعه افتاد.

سلام بر تو!

سلام بر تو!

سلام بر تو! ای بزرگوارترین بانوي آسمانی

روایت این روزها روایت روزهای سرد بی فاطمه^(س) است
ایام شهادت دخت نبی اکرم^(ص)حضرت فاطمه زهرا^(س) تسلیت باد